Wow......mensen wat een weer. Het gekke is, hoe de klachten komen met de herfst verdwijnen ze met de kou en sneeuw!
De afgelopen week heb ik een goede fysieke energie. Deze heb ik de hele herfst niet gevoeld. Super fijn en geniet er zo van!
In de blog een kleine terugblik en conclusie over 2025, en natuurlijk een vooruitblik.
Zojuist ben ik gebeld door mijn trajectbegeleider van het UWV. Ik had haar voor het laatst in maart gesproken dus dan blik je meteen even terug. Hoe fijn eigenlijk. Zeg ik nu na het gesprek want meestal schiet ik meteen in de overleefstand wanneer ik UWV in mijn beeldscherm zie. Maar deze dame is zo lief en fijn. Ze kon me geruststellen dat er niks meer van me wordt verwacht en ik vanzelf opgeroepen wordt voor herkeuring. Deze kan nog wel even duren. Wat voor mij fijn is, want ik heb een prachtige vrijwilligerswerkplek waar ik op eigen manier m'n mogelijkheden en grenzen kan ontdekken. Zonder stress van het UWV, en waarschijnlijk bereik ik daar meer mee dan wanneer het wel onder hun juk zou moeten.
Wat ik dit jaar heb geleerd, is dat ik nog zo stabiel kan zijn en in de flow, in de herfst moet ik terugschakelen. Dit is nu de 2 "stabielere" jaren op rij zo. Dit jaar was het echt een knauw dat ik fantastisch uit de zomer kwam, allemaal plannen en afspraken had gemaakt en de hele herfst een gevecht was. Herinneren jullie mij er volgend jaar aan, als ik weer hieperdepieper de zomer uit kom???
Dit jaar was in vergelijking met 2024 alweer zoveel vooruitgang! Waar ik in 2024 zocht naar stabiliteit, het hervinden van mijn sociale leven en zingeving was dit allemaal in 2025 wel duidelijk. Minder zoeken maakte meer genieten.
Sociaal heb ik zo genoten! Enorm traumatisch was het verliezen van een vriendschap van 20 jaar in 2023 . Ziek zijn was de jaren ervoor erg eenzaam en dit deed echt wat met me, naast een mega terugval in ziekte in 2023, in de basis van vertrouwen in vriendschappen. Hoe mooi is het dat er eigenlijk niks te twijfelen is aan mijn lekkere naïeve mensbeeld. Mensen zijn nog steeds allemaal even lief en leuk en de vriendschappen die bleven zijn alleen maar sterker geworden. Iedereen die mij nog lief vindt, vind ik nu nog veel liever haha. Nee zonder gekheid. Ik geniet zo intens van een bakje koffie bij de Groote Wielen of in de stad, een wandelingetje met de hond, een wijntje of een lunchje met vriendinnen. Spelletjesavonden, chopperen een Bingo of pubquiz. Er zijn genoeg dingen die weer kunnen. En wat het belangrijkste is, er hoeven geen gekkigheden gedaan te worden om verbondenheid te voelen. En verbinding voelen is zo belangrijk in geluk. Evenals met mijn familie en schoonfamilie. Allemaal toppers.
Vrijwilligerswerk en een cursus doen gaven me zingeving dit jaar. Ik popel om hier meer mee te doen!!! Hoe en wat zal de tijd leren. In februari mag ik een vervolg thuiscursus kiezen bij Laudius. Zien wat er voor me bij zit en vooral waar ik energie van krijg. Ik hoop me nog wat meer te ontwikkelen over TOS op het VO en ben ik contact met Kentalis. Leuk leuk!
Eerst bijkomen van december. Wat een feest allemaal!!! Ik heb zo genoten. Het is ook altijd veel waardoor ik echt moet plannen en spanning krijg of het allemaal goedkomt en me niet onderuit haalt. Het voelt dan alsof het meer is dan ik hebben kan. Ik ben er goed doorgekomen en zo fijn met vrienden en familie deze dagen door te hebben gebracht. Ivo werd 50 en we hadden feest in onze oude kroeg georganiseerd. Ik ben er gewoon tot het einde bijgebleven. Endorfines doen zo goed. Kan hier weken op teren. Over 2 weken gaan Ivo en ik naar Sanne in Zwitserland, mijn bestie!! Altijd zo'n zin in. We gaan terug met de trein. Dit durf ik niet alleen te ontdekken mbt energie. Maar als ik dit zou kunnen, kan ik gemakkelijker vaker eens naar zwitserland, of waar dan ook!
Dit jaar heb ik geleerd waar mijn range met de auto ligt. Autorijden is een cognitief gebeuren. Waar ik in 2024 een ander nodig had om met 1 van de kinderen een dagje weg te kunnen, ben ik met Lieke zelf naar Groningen gereden. Ik kan niet dezelfde dag heen en terug. Met mijn lieve vriendin Annemargreet spreek wel in bijv. Drachten af. Dit kan ik wel heen en terug rijden maar is ongeveer ook de range. Ik ben bij haar thuis geweest in juni en weer teruggereden. Geweldig. Blijven oefenen. 3 kwartier heen en 3 kwartier terug is wat max is ongeveer.
Zo ontwikkel je verder. Waar ik in 2024 in Barcelona en op vakantie 2 dagen moest herstellen van uitjes, was dat dit jaar niet nodig. De zuurstoftherapie heeft me ook echt weer goed gedaan dus is geen garantie voor 2026. In 2023 in Parijs lag ik voor dood voor de stacaravan terwijl de rest in Parijs zat. Ik kon bijna niet lopen en 100 meter naar het zwembad was m'n doel. Een angstaanjagende fase. Dit jaar was ik Londen en had ik 18000 stappen gelopen. Oke ik moest wel aan de magnesiumslurpjes omdat ik letterlijk rond 15.30 niet meer kon lopen en ze me bijna naar m'n hotelkamer moesten dragen, maar tegen etenstijd kwam ik prima tot het restaurant en de dag erna kon ik wel weer lopen. En zoooooo verschrikkelijk genoten.
Ik heb een ritme in de dag gevonden waar ik in gedij, en ik ruimte overhoud voor vrijwilligerswerk en een sociaal leven. Dat is toch een prachtig resultaat van 2025!!!!
In mijn hoofd ben ik niet meer zo bezig met mijn oude ik, mijn oude sportieve overvolle leven. Ik kan meer in het nu zijn zonder pijn en verdriet maar met zin, zin in dingen doen en genieten. Wat kan dat kan, wat niet kan kan niet. Levend verlies en rouw zal blijven komen en gaan maar mijn situatie krijgt meer richting en vorm. Het grootste verdriet was wel mijn veranderde rol in moederschap. Ik ben nu 4 jaren verder, ik kan niet elk weekend op de tribune en wedstrijden kijken, maar ben verder zo beschikbaar als wat. En als wat we wel doen we daar van genieten, komen ze niks te kort. Ik weet nog prima wat voor moeder ik was, maar zij niet. Zij hebben gewoon nu een moeder nodig op de manier zoals ik dat nu kan zijn. En die is prima genoeg!
Eigenlijk ben ik best wel een beetje trots op mezelf !
Kom maar door 2026
Reactie plaatsen
Reacties